Cookies Wij gebruiken cookies om de website optimaal te laten functioneren en om in te spelen op de informatiebehoefte van onze bezoekers. Door gebruik te maken van onze website stemt u in met het plaatsen van cookies. Lees meer hierover in onze privacy- en cookieverklaring.
Afbeelding: buitenspeeldag 12 juni 2

Verhaal 12 juni 2024

Geplaatst op 20 juni

“De Nationale Buitenspeeldag is een prachtig moment voor verbinding in de wijk!”
Op weg naar de Indische buurt is duidelijk dat de Oranjekoorts ook in Ede heeft toegeslagen. Talloze huizen zijn versierd met Oranje vlaggen, posters en andere attributen. Het is woensdag 12 juni, vier dagen voor de eerste EK-wedstrijd. Het is vooral ook de Nationale Buitenspeeldag. In speeltuin het Heidebloempje in de Lombokstraat is het druk. Zeker 200 kinderen en veel ouders hebben er een geweldige middag. Wat daarvoor nodig is? De prachtige, ruime speeltuin, een springkussen, een ijskraam, pannenkoeken en vooral goed gezelschap. Want dagen als Burendag, NL Doet en de Buitenspeeldag zijn prachtige momenten voor verbinding in de wijk.

En die verbinding is wat deze middag zo’n succes maakt, zegt opbouwwerker Martin Edens. Samen met zijn collega’s van team Centraal en Ruben van de Sionkerk heeft hij bewoners ondersteund bij het organiseren van deze succesvolle middag. “Vorig jaar moesten we er zelf veel meer aan trekken. Dit jaar is dat anders. Zo heb ik dit jaar geen flyer in handen gehad, terwijl ik ze vorig jaar nog samen met Ruben moest rondbrengen.” Ruben vult Martin aan. “Ook de pannenkoeken zijn door onze kerkgangers gebakken. De een bakt er tien, maar we hebben ook een fanatiekere kok die er 30 heeft klaar gemaakt.”

Positieve reuring
Dat het aantal pannenkoeken niet toereikend is, wordt al snel duidelijk. Het is namelijk lekker druk in de speeltuin. Terwijl het weerbarstige juniweer daar niet eens zo toe uitnodigt. Gelukkig is de ijscokar inmiddels ook gearriveerd. Martin heeft wel een verklaring voor de grote opkomst. “Je ziet dat alles weer een beetje op gang komt. Zeker na corona ging dat niet vanzelf. Inmiddels is er gelukkig weer de nodige positieve reuring ontstaan. De speeltuin is een plek waar bewoners en hun kinderen elkaar ontmoeten. Er is een sleutelbeheergroep waar, naast een paar beroepskrachten, ook bewoners inzitten. Zo is de speeltuin ook echt van hen zelf. En er zijn de laatste tijd veel nieuwe gezinnen in de buurt komen wonen die contact zoeken. Dat zorgt ook weer voor een nieuwe impuls.“  

In de buurt zijn
Martin werkt dagelijks aan meer verbinding in de buurt. “Dat doe ik vooral door er te zijn. Rond te lopen en gesprekjes aan te knopen. Ik werk hier nu ruim anderhalf jaar en krijg de buurt steeds beter in de vingers. Want qua oppervlakte is het niet eens zo groot, maar er staan wel veel huizen. Er lopen tal van lijntjes tussen bewoners. Daar krijg ik steeds beter zicht op. Van oudsher is er al best veel onderlinge samenhang in de buurt. Doordat er nieuwe mensen komen wonen, veranderen de verhoudingen wat. Dan is het goed om mensen bij elkaar te blijven brengen. Deze speeltuin en deze Buitenspeeldag biedt daar een mooie kans toe.”

Kruisbestuiving
Een andere oorzaak voor de toegenomen onderlinge verbindingen in de buurt is de buurt-appgroep waar steeds meer bewoners zich voor aanmelden. En waarin van alles gebeurt. Martin: “Een paar maanden geleden stond er een bericht in van een bewoner: ‘De Buitenspeeldag komt er weer aan. Wat gaan we doen?’ En voordat je het weet, zetten bewoners dan zelf van alles in gang. Iedereen doet wat hij leuk vindt of goed kan. Ik regel er wat dingen omheen. Zoals het springkussen, de ijscokar, maar ik onderhoud ook het contact met Vergunningen bij de gemeente. Dat is een taai klusje. Doordat ik dat doe, kunnen zij zich bezig houden met waar ze energie van krijgen.” Als de middag tegen vier uur op zijn eind loopt, en de ijscokar tot verdriet van de kinderen naar de Kiki Musampa Voetbalkooi vertrekt, kijkt Martin tevreden om zich heen. “Vandaag zie je hoeveel mensen hier samenkomen. Mensen uit de Sionkerk die kennis maken met buurtbewoners. Ouders van kinderen van de Reformatorische school, een school met een regiofunctie, die niet alleen elkaar opzoeken, maar ook contact krijgen met andere bewoners. Buurtgenoten die gezellig met elkaar op een bankje zitten. Maar ook een bewoner uit het seniorencomplex tegenover de speeltuin die met de kinderen aan het tekenen en in gesprek was over de speeltuin, en wat zij belangrijk vinden. Er was veel kruisbestuiving. Vanuit al die ontmoetingen kunnen weer nieuwe dingen ontstaan. Wat dat betreft staat zo’n middag vooral in dienst van die onderlinge verbindingen.”

Verbinding met buurtgenoten
Als ik naar mijn auto loop, ontstaan de gebruikelijke taferelen die aan het einde van een gezellige middag spelen. Kinderen die, tot wanhoop van hun ouders, niet mee naar huis willen. Een jongetje dat snel nog even van de kabelbaan gaat, terwijl zijn moeder hem al vijf keer vraagt mee te komen. Voor het hek van de speeltuin scant een bewoner de QR-code die hem deelnemer van de buurt-appgroep maakt en verbindt met tientallen buurtbewoners. Het kan niet anders of ook dat leidt weer tot nieuwe activiteiten in de buurt.