Cookies Wij gebruiken cookies om de website optimaal te laten functioneren en om in te spelen op de informatiebehoefte van onze bezoekers. Door gebruik te maken van onze website stemt u in met het plaatsen van cookies. Lees meer hierover in onze privacy- en cookieverklaring.
MAL1723-17 sliderbeelden website3

“Cru gezegd leef ik alleen voor hem. Mijn eigen leven staat op een laag pitje”

Joke van den Berg (66) uit Bennekom zorgt al 8 jaar voor haar man, die in een verzorgingshuis woont. Na een lichte tia en zware hersenbloeding kon hij niet meer thuis wonen en is zijn vrouw Joke zijn vaste mantelzorger geworden.

24/7 paraat
 “Ik sta dag en nacht voor hem klaar, 7 dagen per week. Ik doe zijn was, ik ga mee naar het ziekenhuis en als er zaken misgaan in het verzorgingshuis knap ik dit op. Ze zijn daar heel lief hoor, maar mijn man wil het graag op zijn manier. Dan zet ik zijn pillen klaar zoals hij dit wil en plak ik zijn morfinepleisters weer opnieuw voor hem op. Ik zorg dat alles goed loopt voor hem. Dat kost veel energie. Cru gezegd leef ik alleen voor hem. Mijn eigen leven staat op een laag pitje. Er zijn maar weinig mensen die het over kunnen nemen. Steeds meer mensen om je heen vallen weg of ze zijn druk met hun eigen leven. Vanaf het moment dat mijn man uit huis is gegaan, is er heel veel veranderd. Nee, het went nooit. Je voelt je eenzaam. Je hebt wel een man, maar die woont niet meer thuis. Het is lastig om in deze situatie nieuwe mensen te ontmoeten. Ook financieel is er een gat ontstaan sinds zijn ziekte. Ik werk inmiddels zelf ook niet meer vanwege mijn pensioengerechtigde leeftijd. Tot 1,5 jaar geleden werkte ik in het kindervervoer. Dat was een paar uurtjes per dag en prima te doen.

Lastig om hulp te vragen
Volgens de wet word ik niet écht als mantelzorger gezien, want ik ben natuurlijk gewoon zijn vrouw en ik verzorg niemand aan huis. Dat vind ik lastig, want ik doe heel erg veel en houd nauwelijks een eigen leven over. Daarom vertel ik graag mijn verhaal. Vanuit Malkander krijg je zeker ondersteuning. Het ligt vooral aan mezelf dat ik niet gemakkelijk om hulp vraag. Ze doen daar echt hun best om te helpen en zijn lief voor je. Zo kwam maandenlang 1x per week een coach langs om naar me te luisteren én te leren hoe ik voor mezelf moet opkomen. Zij stimuleerde me echt om leuke dingen te gaan doen of bijvoorbeeld een sport uit te proberen. Dingen die niet uit mezelf zouden komen… Ik wilde aan haar bewijzen dat ik het kon. Ze was dan écht trots op me als ik iets had aangedurfd! Het was fijn en dit gaf me houvast. Alleen kan uiteindelijk niemand natuurlijk mijn probleem oplossen.

Ontmoeting met andere mantelzorgers
Ook zijn er avonden georganiseerd waarbij ik andere mantelzorgers heb ontmoet. Mensen luisteren naar je verhaal, dat is fijn. Onderling werden veel tips uitgewisseld, al is onze situatie echter wel anders dan bij veel anderen. Ik ben ook uitgenodigd voor De dag van de Mantelzorg. Omdat ik op die dag dan niet naar mijn man kan, laat ik zo’n uitje weer schieten. Dat zou ik eigenlijk niet moeten doen, want ja ik ben er zelf ook nog...”
 

 

Afbeelding: MAL1723-03 Mantelzorgondersteuningswijzer MA